Dit ben ik!

Dit ben ik: Leonella van Horstinkistan, of in het dagelijks leven ook wel Leonie. Ik ben vrouw, geboren in de prachtige maand september in het mooie jaar 1985. Jup, veel superlatieven in die zin – al houd ik daar eigenlijk niet zo van, het fleurt een geschreven tekst wel op. Welkom in mijn wereld!

Een foto van mij
Dit ben ik!

Dat ik veel van schrijven houd bewijst het feit dat ik dit blog ben begonnen. In 2003 schreef ik mijn eerste blogartikel en sinds 2010 ben ik de trotse bezitter van het domein horstinkistan.com. Als je houdt van uitgebreide teksten ben je hier aan het goede adres – zoals mijn twitterbio vermeldt: om een lang verhaal kort te maken: dat kan ik niet, daarom blog ik. Natuurlijk schrijf ik niet alleen lange blogposts, want wie houdt dat vol, maar ik gok dat posts van minder dan 500 woorden weinig voor zullen komen.

Kort van stof ben ik dus niet, mits ik het mag opschrijven – want een echte prater ben ik niet. Eerlijk gezegd ben ik in live gezelschap nogal saai… Toch heb ik een man gevonden die mij wel gezellig vindt. Samen met Meneer S (zo heet hij) heb ik het geluk te mogen zorgen voor ons fantastische zoontje, Baby E. Met ons gezinnetje, uitgebreid met een konijn en een cavia, wonen wij in een huurhuisje in een iniminidorpje in het oosten des lands.

Goed, dat dus. Waar houd ik nog meer van? Dat zijn dan de dingen waarover ik schrijf op de subblogs. Ik houd van de omgeving waarin ik ben opgegroeid en waar ik nu nog woon. Ik houd van mijn gezinnetje, van taal en literatuur, muziek (luisteren), dagjes uit, films of tv kijken, op vakantie gaan, al dat soort dingen. Het klinkt wat standaard, maar sommige dingen zijn dan weer net even anders. Qua muziek vind ik bijvoorbeeld veel leuk, waaronder ook folkpop en -rock uit bijvoorbeeld de voormalig Joegoslavische landen of Rusland. Wat betreft films kijk ik graag de wat meer filmhuis-achtige films, maar een actiefilm op zijn tijd vind ik ook absoluut niet vervelend. Ik heb dan weer niks met de typische standaard vrouwenfilms en -series, zoals de meeste drama’s en romantische comedy’s (het is eerder dat de uitzondering de regel bevestigt). Horrorfilms hoef ik ook niet te zien, maar horror in boeken vind ik dan weer wel heerlijk!

Daarnaast vind ik het fijn om iets te betekenen. Een leuke fulltime baan zit er nog even niet in, naar een parttime baan ben ik nog aan het zoeken. In de tussentijd houd ik me bezig met de lokale politiek en af en toe ook wat ander vrijwilligerswerk.

Leonella & Horstinkistan

Zoals ik al zei ben ik in 2003 begonnen met bloggen en in 2010 met bloggen op Horstinkistan.com. Toch is er uit die tijd weinig meer online. Hoe kan dat, vraag je je misschien af? Het antwoord is simpel: ik was niet tevreden met de koers van Horstinkistan.com op dat moment. Bloggen was voor mij nog altijd zoals het ooit begon: een online dagboek. Tijden veranderen en ook ik wilde wel wat anders, dus ik begon een life(style)blog.

Helaas was ook dat was niet naar mijn zin. Het idee van ‘alles wat ik maar wil’ was op de eerste versies van Horstinkistan veel beter uitgewerkt, de verschillende soorten onderwerpen waren duidelijker uitgesplitst en makkelijker als zodanig te vinden. Ik wilde graag schrijven over boeken, maar het kwam gewoon niet uit de verf tussen posts over muziek of wat ik op tv zag.

Daarnaast was het me allemaal wat te oppervlakkig. De diepte in, dat was wat ik wilde! Maar ja, hoe dan? De hele site en de manier van werken zat me dus niet lekker, waardoor ik het enthousiasme verloor. Tel daarbij nog wat privéomstandigheden op en hallo, bloghiatus! Die duurde uiteindelijk vier (!!!) jaar, maar toen kwam ik terug met een concept waarvan ik wist dat ik het wel zou volhouden.

Dus: ik blog weer over alles wat ik leuk vind. Alleen dan op verschillende subsites. Echt superhandig, dat WordPress MultiSite! Ik kan nu op de verschillende sites schrijven wat ik kwijt wil, zonder dat het voor mijn gevoel ‘niet klopt’.

En wat wil ik hier dan mee bereiken? Mijn doel voor mijzelf is te blijven leren: bloggen alleen al is zo veelomvattend dat ik op vele vlakken nog verder kan, maar ik heb het hier ook over de inhoud van de blogposts. Een tweede doel is dat ik mensen graag wil inspireren, aan het denken wil zetten en misschien en passant iemands kennis te vergroten. Ik vind het belangrijk om te blijven ontwikkelen en het is leuk om dat met mijn (mee)lezers te doen. Ten slotte heb ik nog een derde doel: iets na te laten voor de toekomst. Dat mijn kleinkinderen, als ik later seniel ben, kunnen teruglezen ‘o, dus dat ging zo in oma’s tijd’ of dat ze oma’s recept voor een bepaald gerecht kunnen opzoeken en namaken. Schrijven is het enige wat ik kan, ik haal er veel plezier uit… Dus dan kan ik dat maar beter zo veel mogelijk doen!